In de discussie over duurzame energie zijn al snel een hoop mensen het met elkaar eens. We willen allemaal ‘groen’, we willen allemaal duurzaam en we willen allemaal ons steentje bijdragen aan een beter milieu. Dus plaatsen we zonnepanelen op onze huizen, gaan we naar ons werk met de trein en worden de boterhammen voor de kinderen verpakt in recyclebaar papier. En natuurlijk zijn we voor het plaatsen van windmolens. Want aan wind is er immers nooit een tekort. Dat heel Nederland volgeplaatst moet worden met die dingen om er met z’n allen stroom van te kunnen trekken is nou éénmaal zo. Je bent ‘groen’ of je bent het niet, en anders kijk je de film van Al Gore nog maar eens.
De inwoners van Woerden dachten daar gelukkig anders over. Minister Cramer was met het onzalige idee gekomen om de windmolens te plaatsen, de provincie moest dat idee uitvoeren en dus was ook Woerden aan de beurt. Een paar ondernemende boeren hadden al vlug aangegeven dat die subsidiepot aan hun wel besteed was en het hele zaakje was in kannen en kruiken. Totdat de bevolking licht geirriteerd opmerkte dat ze helemaal niet op die windmolens zat te wachten. De plaatselijke politiek werd opgeroepen in te grijpen, aldus geschiedde. Minister Cramer kwam langs met een grote bus vol journalisten om aan ‘damage control’ te doen en legde uit dat het natuurlijk niet de bedoeling was om mooie plekjes te ‘ontsieren’ ter bevordering van haar beleid.
Groene Hart
Het Groene Hart is een bijzonder gebied en niet in de laatste plaats omdat het veel cultuurhistorische waarde heeft. Natuurgebied is het niet. Het meeste is aangelegd, drooggepolderd, weiland, slootje, molentje etc. Maar het is juist zo bijzonder vanwege zijn panorama’s, de uitgestrekte polders, de koeien in de wei, de productie van melkproducten. Het ligt midden in de Randstad, het is een recreatiegebied voor meer dan de helft van de Nederlandse bevolking. En dat moet beschermd worden.
Het vorige kabinet heeft veel schade aan het Groene Hart gebracht door overal maar industrieterreinen toe te staan. De snelweg wordt al bijna geheel geflankeerd door deze rommelige bebouwing. Op de A12 is nog een stukje open tussen Leidsche Rijn en Bodegraven. Een verademing om even niet te rijden tussen een muur van beton, glas en goedkope dakbedekking. En al helemaal geen windmolens. Dit kabinet, wat een groen kabinet heet te zijn, wil het landschap nog verder ‘verrommelen’ door het plaatsen van windmolens. Terwijl een vorige PVDA-minister er toch duidelijke afspraken over had gemaakt in zijn Nota Ruimtelijke Ordening.
Windmolens zijn desastreus voor een landschap als het Groene Hart, of zoals het NRC al mooi kopte: “Woerden te mooi voor windmolens.”
3 Reacties
mei 20, 2008 at 8:57 am
…aan tafel journalist en Groene Hart-expert Jaap den Ouden…
mei 22, 2008 at 10:40 am
Wow Jaap, uitstekend stukje werk. De lezer wordt meegenomen in zijn eigen gedachten en daar weer mooi uitgehaald. Complimenten!
oktober 6, 2008 at 9:27 am
Blijkbaar is het een estetische discussie, of we wel of geen windmolens in het Groene Hart moeten hebben? Mooi, dan kunnen ze er dus komen, want het is een kwestie van smaak, begrijp ik uit je artikel. Ik vind ze namelijk wél mooi, en niet het landschap ontsieren.
Je geeft gelukkig aan dat het Groene Hart zelf een cultuurlandschap is. Waarom zouden daar niet moderne cultuurelementen als een windmolen bijpassen? Eventueel pas je die dingen aan aan de wensen van de omgeving. (Schilder ze blauw-groen voor mijn part)
Mij bekruipt altijd het gevoel dat als de geschiedenis alleen maar nee-stemmers en klagers had gekend, we uberhaupt nooit gebieden als het Groene Hart hadden gekend. (Met zijn aangelegde polders, molens en slootjes)