Dag – de video

Hoe maak je een video van een blog? Zo dus.

De Bankzitters: ‘Wat een geluk voor u dat wij bestaan’

“Wij zijn de Keuringsdienst van Waarden. U vergist zich vaak bij het uitspreken van onze naam. U denkt dat we pedante mannetjes zijn die ‘niet vrolijk worden’ van kleffe keukentjes. Maar u vergist zich. En dat valt u niet te verwijten. U bent tenslotte maar een hulpeloze consument die ten prooi valt aan gemene, foute fabrikanten. Wat ze u allemaal aansmeren, het is werkelijk ongehoord. Nee, wij letten op de WAARDEN. Wij weten namelijk wat goed is en wat fout. U niet. U bent een hulpeloze consument die overal intrapt. U weet niet dat de kaas op een pizza eigenlijk geen kaas is. En dat bospaddenstoelensoep niet bestaat uit paddenstoelen uit een bos. Er zitten überhaupt geen ingrediënten in die de naam paddenstoel mogen hebben. Dat hebben wij namelijk uitgezocht. Waarom vraagt u? Iemand moet het toch doen? Wij bellen die bedrijven ook op en dan krijgen we een bijbeunende huisvrouw aan de lijn die ons zelden kan uitleggen wat er in die producten zit. Dat kan toch niet? Daar moet iemand toch wat van zeggen? Wat goed is, en wat fout. U vindt ons arrogant? Zeg luister eens! Dat komt omdat we altijd gelijk hebben natuurlijk. Wij zijn tenslotte de Keuringsdienst van WAARDEN!”

Geschreven in opdracht van Sp!ts

Een trein vol verandering

Marokko is een land dat snel aan het veranderen is. De oudere bevolking is bang voor de invloeden die uit het Westen meekomen met de Marokkanen die aan de andere kant van de Middellandse Zee zoveel geld verdienen en opsturen. Geld is invloed, maar die invloeden kunnen ze missen als kiespijn in Marokko.

In de trein van Marrakech naar Tanger reist het programma Future Express mee met de mensen die terugkomen om hun familie op te zoeken. Het thema is seks. Een heikel onderwerp in de islamitische cultuur.

“Ik ben een echte Marokkaanse vrouw zonder sluier,” rapt Tigresse Flow. Ze ziet er voor een Marokkaanse vrouw in Marokko bijzonder uitdagend uit met haar make-up en vlechtjes in haar haar. De verhoudingen tussen mannen en vrouwen zijn aan het veranderen. Een ander meisje vertelt in de trein dat ze meerdere seksuele relaties heeft gehad en daar vrede mee heeft. “Mijn vriendje vermoord me als hij er achter komt,” lacht ze achteloos tegen de camera. Ze is niet langer bang.

De vrouwen staan op voor hun rechten. De mannen worden niet meer serieus genomen. Met elke trein die aankomt raken ze iets van hun superieuriteit kwijt. De trein komt uit de nieuwe wereld met nieuwe invloeden en ideeën. Een trein vol verandering die niet meer te stoppen is.

Deze recensie werd geschreven in opdracht van Sp!ts

De bankzitters: DWDD doet jasje uit

‘De Wereld Draait Door’ loopt al jaren op rolletjes door de goede en snelle mix van nieuws, gasten, humor en natuurlijk presentator Mathijs van Nieuwkerk. Dat geldt ook voor het kleine zomerse zusje van het programma ‘De Zomer Draait Door’, want dat is namelijk precies hetzelfde. En toch is er een groot verschil. Want net als de rest van Nederland doet DWDD in de zomermaanden een jasje uit. Dat wil zeggen: Mathijs van Nieuwkerk mag een paar maanden niet op televisie en wordt dus vervangen door de jonge, leuke springdingen Froukje Jansen, Waldemar Torenstra en Art Rooijakkers.

Aan de makers zal het zeker niet liggen. De gasten zijn nog altijd top, de humor scherp en het tempo blijft hoog. Maar de interviews van lief Llink-meisje Jansen, filmster Torenstra en Prodent-smile Rooijakkers, zijn zo tenenkrommend slecht dat je je afvraagt of het programma zelf ook niet beter op vakantie had moeten gaan. Want na het zien van dit presentatieduo, dat de gehele uitzending door de autocuetekstjes worstelt, heb je geen moment het gevoel dat ook maar iemand aan tafel het begrijpt, laat staan de kijker. Je gaat er Mathijs van Nieuwkerk nog meer door waarderen, dat wel. Honderd Televizierringen voor die man!

Deze recensie werd geschreven in opdracht van Sp!ts.

Mediacontainer schrijft tv-recensies in Sp!ts

Mediacontainer schrijft dagelijks de tv-recensieVanaf 11 mei is de dagelijkse tv-recensie van Sp!ts in handen van een groep van tien Utrechtse studenten journalistiek. Het gaat niet om een tijdelijk project, maar om een structurele bijdrage.

Tot deze week werd de tv-column van Sp!ts geschreven door vijf eigen redacteuren, die dat naast hun normale werkzaamheden deden. De uitvoer is vanaf 11 mei in handen van een jong journalistencollectief met de naam Mediacontainer. Tien leden van dit collectief zullen om beurten de column voor hun rekening nemen. Ze zijn student aan de school voor journalistiek in Utrecht, of daar recentelijk afgestudeerd.

Sp!ts-hoofdredacteur Bart Brouwers ziet grote voordelen. “Deze studenten leven midden in onze doelgroep, ze hebben bewezen goed te kunnen schrijven, zijn enthousiast voor het medium tv. En wat het voor mij extra aantrekkelijk maakt is dat je zo elke dag een stukje van de krant ter beschikking stelt aan een groep jonge enthousiaste collega’s, voor wie de arbeidsmarkt wat minder gemakkelijk is dan destijds voor mij gold.”

Maandag staat de eerste tv-recensie van Mediacontainer in Sp!ts en wordt geschreven door Marije Drenth. De overige recensenten zijn: Daan Wiegerinck, Emiel Elgersma, Jaap den Ouden, Kim Brink, Loek Essers, Roland van Veen, Peter van der Ploeg, Teunie Stoffele en Charlotte van den Berg.

Fugen

Van dode boom via web naar autocue van Philip

“U weet het, heel Nederland is in de ban van de voetbalplaatjes van Albert Heijn. Heel Nederland? Nee, er zijn twee kleine dorpjes in ergens in Zuid-Holland waar ze hun eigen plan trekken.”

Ik spring op als ik Philip Freriks deze zin hoor oplezen vanaf zijn autocue. Het NOS-Journaal gaat aandacht besteden aan mijn item? De voetbalplaatjesactie in Zevenhoven?

Ruim een maand geleden maakte ik een stukje voor het AD/Groene Hart over de plaatjesactie van twee kleine buurtsupers in Driebruggen en Zevenhoven. Twee kleine dorpjes met hechte gemeenschappen. Zo’n dorp waar nog iedereen lid is van de voetbalclub, vaak ook de enige vereniging die aanwezig is in zo’n gat.

Na mijn move naar AD.tv vond ik het leuk om er een item van te maken. Beeld is gewoon veel mooier dan een verhaal op papier. Zeker bij dit soort onderwerpen. Het maakte me niet uit dat het al ‘oud’ nieuws was.

Ik kan het filmpje niet embedden (zo ver is het AD nog niet) maar het is hier te zien.

Een maand geleden in de dode boom die al lang in menig kattenbak is gelegd. Vorige week op het web en vanavond in het NOS Journaal (na het weer op ongeveer 24.30 minuten). Zelfs de introtekst leek gestolen (behalve dat ik nooit Roy Makaay en Klaas-Jan Huntelaar zou noemen natuurlijk .

Toch leuk. Waarin klein nieuws groots kan zijn.

Check HUmedia

Dit weblog is aan het slapen en dat komt door het succes van HUmedia. Als een experiment een paar maanden geleden begonnen, nu al een ‘merk’ op school. Hier publiceer ik, maak ik video’s en let vooral op de winkel. Heel erg leuk om te doen.

Dus check: HUmedia

Animoto.com

Zinloos geweld (déjà vu)

<a border=”0″ href=”http://player.omroep.nl/embed/aflevering/8630352″ target=”_blank”><img border=”0″ src=”http://u.omroep.nl/b/embed/aflevering/08/630/8630352.png” /></a>

Woerden is opgeschrikt door het nieuws van de Poolse jongeman die door toedoen van anderen toegetakeld werd en later aan zijn verwondingen overleed. Ernstige vechtpartijen komen steeds vaker voor. Dit is een ingezonden brief die ik een aantal maanden geleden schreef en geplaatst werd in de lokale media. Ik kreeg daarop veel reacties, helaas geen gehoor.

Zinloos geweld

Afgelopen weekend (maart) was ik getuige van zinloos geweld. Een jongen liep door de Voorstraat in Woerden met zijn vriendinnetje. Hij werd achtervolgd door vier jonge jongens. De groep daagde de jongen uit en op een gegeven moment raakte hij dusdanig geïntimideerd dat hij uit wanhoop van zich af probeerde te slaan. Hierbij raakte de jongen uit balans en viel op de grond. Als een roedel hyena’s doken de jongens op het slachtoffer en ze schopten hem meerdere malen op het hoofd. Dit alles gebeurde in een flits, misschien maar tien seconden. De politie die gealarmeerd was kwam de bocht omgereden en de groep zette het op een lopen. Het slachtoffer bleef gehavend aan zijn hoofd op de grond liggen.

Het waren maar jongens, hooguit achttien jaar. Waarschijnlijk doen ze gewoon een opleiding en waarschijnlijk wonen ze ook nog thuis bij hun ouders. Één van de jongens grijnsde nog even naar me vlak voor het incident toen ik aan hem vroeg waarom ze hem lastigvielen. Met die grijns probeerde hij te zeggen dat het maar een geintje was, een leukigheidje. Even matten voordat ik naar huis ga. Het volgende moment schopte deze zelfde jongen nietsontziend iemand tegen zijn hoofd op het moment dat hij weerloos op de grond lag.

Een ander woord voor zinloos is willekeur. En dat is wat het is. Uit pure willekeur kiezen groepen jongeren een slachtoffer uit om die te intimideren zodat ze daar hun agressie op kunnen botvieren. Elk weekend is het raak in de stad. Niet alles komt in de krant. Leuke jonge mensen, al dan niet onder invloed van drank of drugs, raken op de idiootste manieren in contact met geweld. Het is normaal geworden. Die jongens leken mij in ieder geval geen criminelen. Wat leidde ze tot deze criminele daad? Wat als de politie niet snel gekomen was, hadden ze hem doodgetrapt?

Wat als de jongen was doodgetrapt. Een paar schoppen tegen het hoofd kan al leiden tot ernstige hersenschudding. Het is levensgevaarlijk om iemand die weerloos op de grond ligt tegen het hoofd te schoppen. We kennen allemaal wel de voorbeelden. Meindert Tjoelker is misschien wel de bekendste. De massale verontwaardiging is altijd enorm bij zo’n geval van zinloos geweld. Maar het gebeurt elk weekend. Door mensen die we zelf goed kennen.

Niets zo idioot als een stille tocht voor een slachtoffer van een vechtpartij op straat. De massale eensgezindheid van een bevolking op het moment dat het eigenlijk al te laat is maakt me altijd een beetje misselijk. Meelopers, net als die knullen die trap nummer twee, drie, en vier gaven. Met kaarsjes door de straten, lekker kankeren op de maatschappij en daarna weer verder met de orde van de dag. Ik hoop met deze brief een publieke discussie uit te lokken. Want een stille tocht hoop ik nooit mee te maken in Woerden, maar ook dat is pure willekeur.